توصيه مطلب
۰
 
به مناسبت هفتاد‌و چهارمين زادروز يميركانف
تِمیرکانُف یعنی نبوغ!
 

تِمیرکانُف یعنی نبوغ!
 

ايراس: یوری خاتوئِویچ تِمیرکانُف (Ю́рий Хату́евич Темирка́нов)، رهبر ارکستر روس، در روز ۱۰ دسامبر ۱۹۳۸ در شهر نالچیک به دنیا آمد. آموختن موسیقی را از ۹ سالگی آغاز کرد و در ۱۳ سالگی به مدرسهی تیزهوشان لنینگراد رفت و سازهای ویولن و ویولا را به عنوان ساز اصلی خود برگزید. پس از به پایان رساندن دورههای این مدرسه با ساز تخصصی ویولا به کنسرواتوار لنینگراد رفت و آموختههایش را در رشتهی رهبری ارکستر زیر نظر ایلیا موسین ادامه داد و در سال ۱۹۶۵ فارغالتحصیل شد. 

تِمیرکانُف یکی از قلههای رهبری ارکستر امروز است تا آن اندازه که یکی از نشریههای ایتالیایی دربارهی او چنین گفته است: «از میان موسیقیدانان امروز اگر آبادو مترادف است با مهارت، بارنبویم با کاریزما، هایتینک با فردیت، بی شک تِمیرکانُف هممعنیِ نبوغ است». تِمیرکانُف در ۲۸ سالگی در مسابقهی آلیونیِن که رقابت رهبری ارکستر در سطح ملی است، مقام نخست را به دست آورد. همین مساله باعث شد تا کیریل کوندراشیل او را به تور اروپا و آمریکا همراه با دیوید اویستراخ، نوازندهی افسانهای ویولن، با همراهی ارکستر فیلارمونیک مسکو دعوت کند. او نخستین اجرایش با ارکستر فیلارمونیک لنینگراد را در اوایل سال ۱۹۶۷ به صحنه برد و سپس دعوت شد تا به عنوان دستیار رهبر در کنار یِوگِنی مراوینسکی در همان ارکستر فعالیت کند. در ۱۹۶۸ رهبر اصلی ارکستر لنینگراد شد و تا سال ۱۹۷۶ که مدیر موسیقی باله و اپرای کیرف شد، در این مقام باقی ماند. از میان اپراهایی که در این دورهها رهبری کرد میتوان به اپراهای لاتراویاتا (۱۹۶۶)، پورژی و بِس (۱۹۷۲)، یوجین اونگین (۱۹۸۲) و ملکهی پیک (۱۹۸۴) اشاره کرد. او با اپرای کیرف به کشورهای گوناگونی چون انگلستان، ژاپن و آمریکا سفر کرد و نخستین کسی بود که با ارکستر تئاتر کیرف قطعههای سمفونیک اجرا کرد. 

تِمیرکانُفدر ۱۹۷۸ آغاز به فعالیت با ارکستر فیلارمونیک سلطنتی لندن کرد و از سال ۱۹۸۸ تا کنون در مقام مدیر موسیقی و رهبر اصلی ارکستر فیلارمونیک سنت پتربورگ فعالیت کردهاست. تِمیرکانُف بارها به عنوان رهبر مهمان، ارکسترهای بزرگ اروپایی، آسیایی و آمریکایی را رهبری کرده است. وی نخستین هنرمند شوروی بود که پس از ازسرگیری روابط فرهنگی بین آمریکا و شوروی بعد از پایان جنگ در افغانستان، اجازهی اجرا در خاک آمریکا را پیدا کرد. او در سال ۲۰۰۹ برای رهبری ارکستر فیلارمونیک سلطنتی استکهلم، در اجرایی به مناسبت اعلام برندگان نوبل دعوت شد. سال پیش از آن موسیقیدان برتر روسیه شناخته شد و برای بار دوم جایزهی ابیاتی، مهمترین جایزهی انجمن منتقدان ایتالیا را از آن خود کرد. 

از آلبومهای او میتوان به این سه ضبط اشاره کرد: سوییت دریاچه قو اثر چایکوفسکی اپوس ۲۰ و رقصهای سمفونیک راخمانینُف اپوس ۴۵، هر دو در یک آلبوم، به همراهی ارکستر فیلارمونیک سنت پترزبورگ، ۲۰۱۱؛ گلچینی از سیندرلا و رمئو و ژولیت ساختهی پروکفیف به همراهی ارکستر فیلارمونیک سنت پتربورگ، محصول شرکت سینگم کلاسیکس، ۲۰۱۰؛ سمفونی شمارهی ۷ شوستاکویچ اپوس ۶۰ لنینگراد به همراهی ارکستر فیلارمونیک سنت پترزبورگ محصول شرکت سینگم کلاسیکس، ۲۰۱۰. 

افتخارها و جایزهها:
مقام نخست در مسابقهی رهبری ارکستر آل-یونیون در مسکو (۱۹۶۶)
جایزهی دولتی فدراسیون روسیه، با یادی از میخائیل گلینکا، به پاس کنسرتهای ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۰ (۱۹۷۱)
هنرمند برگزیدهی فدراسیون روسیه (۱۹۷۱)
هنرمند برگزیدهی کاباردینو-بالکاریا (۱۹۷۳)
هنرمند مردمی فدراسیون روسیه (۱۹۷۶)
جایزهی دولتی اتحادیه جماهیر شوروی برای اجرای اپرای «پیتر کبیر» ساختهی ای. پتروف (۱۹۷۶)
هنرمند مردمی اتحادیه جماهیر شوروی (۱۹۸۱)
جایزهی لنین (۱۹۸۳)
جایزهی دولتی اتحادیه جماهیر شوروی برای اجرای «یوجین اونگین» (۱۹۸۵)
نامزد جایزهی گرمی برای ضبط آلبومهای «الکساندر نِوسکی» ساختهی پروکفیف (۱۹۹۶) و سمفونی شمارهی ۷ شوستاکویچ (۱۹۹۸)
جایزهی کریل و مِفودی (بولگاری-۱۹۹۸)
عضویت افتخاری آکادمی بینالمللی علوم، صنایع، آموزش و هنر (ایالات متحدهی آمریکا- ۱۹۹۸)
جایزهی درجه ۳ی «لیاقت کشوری» (۱۹۹۸)
جایزهی دولتی روسیه (۱۹۹۹)
جایزهی علمی و فرهنگی «کاترین کبیر» (۲۰۰۲)
جایزهی ابیاتی از طرف انجمن منتقدان موسیقی ایتالیا (۲۰۰۳)
جایزهی رئیس فدراسون روسیه (۲۰۰۳)
دکترای افتخاری از دانشگاه علوم انسانی و اجتماعی سنت پترزبورگ (۲۰۰۳)
دکترای افتخاری از کنسرواتوار دولتی ریمسکی کورساکفِ سنت پترزبورگ (۲۰۰۳)
جایزهی درجه ۲ی لیاقت کشوری (۲۰۰۳)
جایزهی «ترایامف» (۲۰۰۳)
عضویت افتخاری آکادمی ملی سانتا سسیلیا (ایتالیا- ۲۰۰۷)
جایزهی ابیاتی از طرف انجمن منتقدان موسیقی ایتالیا (۲۰۰۷)
جایزهی درجه یکِ لیاقت کشوری (۲۰۰۸)
جایزهی بینالمللی ستارهی بالتیک (۲۰۱۱) 

منابع:
۱- بینا، «یوری تِمیرکانُف»، وبگاه دانشنامهی آزاد ویکی پدیای انگلیسی، ۲ دسامبر ۲۰۱۲:
http://en.wikipedia.org/wiki/Yuri_Temirkanov
۲- بینا، «یوری تِمیرکانُف»، وبگاه آی. ام. جی. آرتیستز، ۲۰۱۲:
http://imgartists.com/artist/yuri_temirkanov
۳- بینا، «یوری تِمیرکانُف»، وبگاه ارکستر فیلارمونیک سنت پترزبورگ، بیتا:
http://www.philharmonia.spb.ru/eng/director.html
۴- بینا، «یوری تِمیرکانُف: رهبر میهمان اصلی تئاتر بولشویک»، وبگاه سالن تئاتر بولشویک، بیتا:
http://www.bolshoi.ru/en/persons/orchestra/۸۶۵/
۵- بینا، «استاد یوری تِمیرکانُف»، وبگاه باله و اپرای سنت پترزبورگ، بیتا:
http://www.balletandopera.com/index.html?sid=۵N&person=۳۷&page=catalog 

نويسنده: فاطمه نكونام، عضو شوراي فرهنگي ايراس

Share/Save/Bookmark
کد خبر: 26849