توصيه مطلب
۰
 
ادامه همکاری های قرقیزستان و تاجیکستان در زمینه واردات و صادرات برق
 

نخست وزیر قرقیزستان اعلام کرده است این کشور قصد ندارد در زمینه واردات برق و الکتریسیته گزینه دیگری را جایگزین تاجیکستان کند و در حال حاضر این کشور به صرفه ترین شریک برای قرقیزستان محسوب می شود.
ادامه همکاری های قرقیزستان و تاجیکستان در زمینه واردات و صادرات برق
 
ایراس؛ "جومارت اوتاربایف" نخست وزیر قرقیزستان در دیدار خود از منطقه جلال آباد درباره واردات امسال برق گفت: "از آن جایی که تاجیکستان تنها به تخلیه آب می پردازد، ما می توانیم برق را با قیمت مناسب تهیه کنیم." 

به گفته وی دولت قرقیزستان برای ۱ کیلو وات ساعت ۲ سنت دریافت می کند و به همین لحاظ از قیمت برق وارداتی راضی است. او افزود :" برای مثال، قیمت واردات برق از قزاقستان ۵-۶ سنت خواهد بود. در حال حاضر در بازار داخلی ما برق را به قیمت ۱.۵ سنت تهیه می کنیم؛ این بدان معناست که حتی برای برق تاجیکستان نیز نیاز به کمک هزینه داریم."

اوتاربایف در پاسخ به این سوال که آیا واردات برق از دیگر کشورها نیز مد نظر دولت قرقیزستان قرار دارد پاسخ داد :" دیگر گزینه ها جز تاجیکستان مد نظر دولت نیستند. از آن جایی که ما برق را ۱.۵ سنت می فروشیم و میزان قیمت واردات آن از قزاقستان ۴-۵ سنت خواهد بود، بنابراین ناگزیر هستیم ۳.۵ سنت از بودجه هزینه کنیم که این مسئله اصلا به سود ما نیست. به همین دلیل گاز و ذغال سنگ را به عنوان منابع انرژی جایگزین در نظر داریم." 

پس از فروپاشی اتحاد شوروی یکی از مسائل بحران زا در منطقه عدم توازن در توزیع منابع آبی آسیای مرکزی بوده است. اگر چه این منطقه به لحاظ منابع آبی غنی است اما به دلیل این که این منابع به طور نامتوازن میان کشورهای منطقه توزیع شده اند، این موضوع سبب بروز بحران های منطقه ای شده است.
 
دو رود عمده منطقه آمودریا و سیردریا از کوه های دو کشور قرقیزستان و تاجیکستان سرچشمه می گیرند. این دو کشور به نام کشورهای بالادست خوانده می شوند و بیش از ۹۰ درصد این منابع در اختیار این دو کشور است. بنابراین تمامی آب مصرفی این کشورها از منابع داخلی تامین می شود درحالی که کشورهایی مانند ترکمنستان که آب و هوای خشک دارند، میزان آب مصرفی خود را از خارج تامین می کند. ازبکستان نیز از جمله کشورهایی است که بیش از نیمی از آب مصرفی آن از منابع خارجی تامین می شود. 

در همین رابطه در طول سال های پس از فروپاشی شوروی، کمبود منابع آب سبب بروز بحران هایی شده و البته فرصت هایی را نیز در اختیار کشورهای پرآب قرار داده است. به طور مثال تنش میان ازبکستان و قرقیزستان بر سر منابع آب در سال های اخیر چندین مرتبه به اوج خود رسیده است. 

یکی از مهم ترین محصولات ازبکستان پنبه است. کشت پنبه به آب بسیار زیادی نیاز دارد و هر زمان که این کشور با کمبود منابع آب از سوی قرقیزستان مواجه شده، قیمت نفت خود را برای این کشور افزایش داده که همین مسئله سبب بروز تنش میان دو کشور شده است. در واکنش به این اقدام، معمولا دو کشور تاجیکستان و قرقیزستان نیز قیمت برق صادراتی خود را افزایش می دهند که این موضوع به بحران های منطقه ای دامن می زند.
 
به طور کلی بحران آب در منطقه مشکل جدی قلمداد می شود . به نظر نمی رسد اراده ای برای حل بحران های مربوط به آن چه در زمینه اقتصادی و سیاسی و چه در زمینه زیست محیطی وجود داشته باشد. اقداماتی نیز که تا کنون صورت گرفته نتوانسته است تغییر بنیادین در حل این بحران ها ایجاد کند.
 

تحریریه ایراس/
Share/Save/Bookmark
مرجع : آکی پرس
کد خبر: 36989