توصيه مطلب
۱
 
فرهنگ و زندگی در اوکراین
 

فرهنگ اوکراین بسیاری از سنت های مذهبی و فرهنگی دولت قرون وسطایی روسِ کی یف و امپراتوری بیزانس را به ارث برده است. فرهنگ و زبان کشورهای همسایه به ویژه روسیه، لهستان، اتریش و ترکیه، تاثیرات فراوانی بر فرهنگ و زبان این کشور بر جای گذاشته اند. در غرب اوکراین فرهنگ های لهستانی و اتریشی بیشترین اثر گذاری را داشته اند و این در حالی است که اثرات فرهنگ روسی در شرق و جنوب اوکراین بیشتر مشهود است.
فرهنگ و زندگی در اوکراین
 
ایراس؛ از سال ۱۸۹۷ تا ۱۹۵۰ میلادی، نرخ با سوادی در اوکراین از ۲۸ درصد به ۹۸ درصد افزایش یافته است. در سال ۱۹۸۹، در میان افراد شاغل %۹۳ تحصیلات متوسطه و بالاتر داشتند. در اوکراین ۲۱۸۲۵ مدرسه وجود دارد. بعد از استقلال اوکراین و انتخاب زبان اوکراینی به عنوان زبان رسمی کشور، %۶۳ از دانش آموزان، زبان اوکراینی و %۳۶ زبان روسی را در مدارس می آموزند.

در ۱۴۹ کالج و دانشگاه این کشور جمعیتی بالغ بر ۹۰۰ هزار دانشجو مشغول به تحصیل می باشند. برجسته ترین دانشگاه های این کشور درشهرهای «کی یف»، «اودسا»، «لویو» و «خارکیف» قرار دارند. در ۸۰ موسسه تحقیقاتی وابسته به آکادمی ملی علوم اوکراین ۷۰ هزار دانشمند کار می کنند. البته با توجه به محدودیت های ایجاد شده در دوران کمونیسم اتحادیه شوروی، کشورهایی نظیر اوکراین در رابطه با مطالعات حوزه علوم انسانی، به ویژه اقتصاد، فلسفه، جامعه شناسی و حقوق، تا حدود زیادی نسبت به سطح جهانی دچارعقب ماندگی شده اند.


ادبیات و هنر:


نقطه آغازین ادبیات اوکراین با وقایع تاریخی و ادبیات دینی دوران دولت روسِ کی یفی بود. در فاصله قرون ۱۶ تا ۱۸ میلادی ادبیات اوکراین سرشار از شعرها و قصه های عامیانه، همچنین رساله ها و تذکره های دینی و تاریخی بوده است. ادبیات ملی در اواخر قرن ۱۸ با ظهور نویسنده ای چون "ایوان کاتلیاروسکی" (۱۷۶۹-۱۸۳۸) که با نوشتن منظومه ی حماسی با نام "انه اید" که هم نام با منظومه ویرژیل، شاعر روم باستان بود به عنوان ادبیاتی مستقل پا به عرصه وجود نهاد.

نویسندگان و شاعران اوکراینی قرون ۱۹-۲۰ که در سبک های مختلف از آن ها آثار برجسته ای به جای مانده است در ادامه معرفی می شوند.

در سبک عاشقانه می توان به "تاراس شوچنکو" (۱۸۱۴-۱۸۶۱)، "پنتلیمون کولیش"(۱۸۱۹-۱۸۹) و "مارکیان شاشکویچ" (۱۸۱۱-۱۸۴۳) اشاره کرد. "ایوان فرانکو" ((۱۸۵۶-۱۹۱۶ و "مارکو ووچوک" ( (۱۸۳۴-۱۹۰۷ در سبک رئالیست از خود آثاری به جای نهاده اند.

در سبک مدرنیسم: "لسیا اوکراینکا" (۱۸۷۱-۱۹۱۳ )، "میخایل کاتسوبینسکی" ( (۱۸۶۴-۱۹۱۳و "ولادیمیر وینی چنکو" ((۱۸۸۰-۱۹۵۱ مشهور هستند.

از نویسندگان و شاعران دوره اتحاد جماهیر شوروی، نیکولای خویلووی، پاولو تیچینا، ماکسیم ریلسکی، ایوان دراچ ، واسیل سیماننکو، اولس گانچا ، واسیل استوس اوکراینی الاصل بوده اند.

از جمله دیگر چهره های مهم فرهنگ اوکراین در قرن ۲۰میلادی می توان به نام نمایشنامه نویسی چون: نیکولای کولیش، کارگردانی چون الکساندر دوژنکو، خالق فیلمی با شهرت جهانی با نام «زمین»، کارگردان تئاتر لسیا کورباسا بنیانگذار تئاتر آوانگارد با نام «برزیل»، "الکساندر آرخیپنکو" مجسمه ساز پیرو مکتب مدرنیسم، "نیکولای بوی چوکا " هنرمند نقاش را می توان نام برد.

اوکراین در سال های دهه ۱۹۲۰-۱۹۳۰ شاهد احیای ادبی و هنری خود بود، اما بسیاری از نویسندگان و هنرمندان در این دوره یا از بین رفتند و یا از ترس ترورهای استالینی که در طی سال های دهه چهل اتفاق می افتاد، دست از کار کشیدند. پس از آن نویسندگان و هنرمندان اوکراین تحت کنترل حزب کمونیست بودند و تنها می توانستند به خلق آثار مکتب " رئالیسم سوسیالیستی " بپردازند. و بعدها تنها با مرگ استالین و به لطف خروشچف و نسلی که به نسل دهه شصت معروف است، فضای ادبیات ملی و هنر دوباره از رکود خارج شد و به دنبال آن از سال ۱۹۸۷ به دنبال فروپاشی اتحادیه جماهیر شوروی و استقلال اوکراین، دوره جدیدی آغاز شد.


موزه ها و کتابخانه ها:

در اوکراین ۱۷۳ موزه و بیش از ۶۵ هزار کتابخانه وجود دارد. در کتابخانه های این کشور ۱۳۳ میلیون نسخه کتاب و مجله به زبان اوکراینی و ۲۲۲ میلیون نسخه هم به زبان روسی است. از سال ۱۹۹۰ به علت نبود بودجه کافی و توجه مناسب، این کتابخانه ها با مشکلات بسیاری مواجه شده اند.


رسانه های گروهی:

در دوره رژیم شوروی، تعداد رسانه های گروهی محدود، کنترل شده، کاملا متمرکز و با حمایت مالی دولت و خط و مشی حزب کمونیسم بوده است. در فاصله سال های ۱۹۶۰-۱۹۸۰ حرکتی آغاز شد که به اصطلاح «samizdat» (به معنای انتشارات غیر رسمی) معروف شد و شامل آثار مخالفان به صورت نسخه های خطی، تایپ و فتوکپی بود. پس از سال ۱۹۹۱ و استقلال اوکراین، رسانه های گروهی به رسانه های مستقل و متنوع تبدیل شده اند و تعداد آن ها به طور قابل توجهی افزایش یافته است. البته رادیو و تلویزیون اوکراین هنوز در تملک دولت هستند، تعداد مراکز تلویزیونی به ۱۵ مرکز می رسد. همچنین این کشور دارای صنعت فیلم سازی ملی است که مراکز آن در سه شهر بزرگ اوکراین واقع شده اند. (در کی یف، اودسا، یالتا) 


جشن ها و اعیاد ملی:

بسیاری از سنت ها و جشن ها تا قبل از دوران کمونیسم مذهبی بودند، اما رژیم کمونیستی شوروی جشن ها و سنن خاص به خود و مرتبط با عقاید کمونیسم و غرور ملی قهرمانانه و انقلابی را رواج داد که از جمله می توان به سنت ها و جشن های مرتبط با قهرمانی توده های انقلابی، سالگرد های تولد و مرگ رهبران انقلاب بلشویکی، پیروزی های نظامی آن دوران اشاره کرد. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱، در اوکراین بسیاری از سنت ها و اعیاد قدیمی ملی و مذهبی دوباره احیا شد. از محبوب ترین اعیاد می توان به عید کریسمس و عید پاک اشاره کرد. همچنین سالگرد استقلال کشور اوکراین هر ساله در ۲۴ اوت جشن گرفته می شود و البته هنوز هم اعیاد و جشن هایی از دوران اتحاد جماهیر شوروی در تقویم رسمی این کشور باقی مانده است
از جمله روز پیروزی ارتش سرخ در جنگ خونین با ارتش آلمان نازی می باشد.

منابع:
سایت اطلاعات گردشگری آلتورپرتال
تاریخ مصور از اوکراین (میخایل گروشفسکی ۱۹۹۵)
اوکراین، دایره المعارف بزرگ شوروی ۱۹۷۲میلادی

ترجمه: علیرضا چاروسایی، عضو شورای فرهنگی ایراس؛


پایان متن/
Share/Save/Bookmark
کد خبر: 33998